شواهد تاریخی برای اثبات رستاخیز عیسی

شواهد مرگ عیسی بر روی صلیب و برخاستن او از مردگان، بسیار زیاد است.

مورخ رومی، تاسیتوس، در کتاب «سالنامه‌هایش»، مورخ یهودی، فلاویوس یوسفوس، در کتاب «آثار باستانی یهودیان» و نویسنده بت‌پرست یونانی، لوسیان اهل ساموساتا، در کتاب «درگذشت پرگرین»، با قطعیت تاریخی بیان می‌کنند که عیسی ناصری وجود داشته و اعدام شده است.

حتی دشمنان عیسی اعتراف کردند که مقبره او خالی است. پولس رسول مسیحیان را شکار و به قتل رساند، اما پس از دیدن عیسی، پولس مسیحی شد.

دو هزار سال است که وقتی مردم وقت می‌گذارند تا بفهمند عیسی واقعاً وجود داشته، زندگی‌ها به سمت بهتر شدن تغییر کرده است.

بالاترین گواه رستاخیز عیسی این است که شاگردان از ترس و ناامیدی قبل از رستاخیز، خود را پنهان کرده و با شجاعت رستاخیز عیسی را اعلام کردند.

در هیچ کجای دیگر از تاریخ، دوازده نفر را نمی‌بینیم که حتی در زندان، شکنجه و مواجهه با مرگ، صحت یک رویداد را گواهی دهند. شاگردان، پطرس، اندریاس، یوحنا، فیلیپ، برتولما، توماس، متی، تدی، شمعون غیور، یعقوب پسر زبدی، یعقوب پسر حلفی و متیاس، رستاخیز عیسی را اعلام کردند. شاگردان، زندگی نمونه‌ای را برای کمک به مردم در یادگیری رستاخیز عیسی رقم زدند. این یکی دیگر از دلایلی است که مورخان موافقند که شاگردان صادقانه به رستاخیز عیسی از مردگان اعتقاد داشتند.

همه شاگردان به جز یوحنا که در اثر پیری درگذشت، به خاطر ایمانشان کشته شدند. برداشت من این است که با مرگ طبیعی یوحنا، خداوند به ما یادآوری کرد که او زمان مرگ ما را کنترل می‌کند.

پولس رسول اعتقادنامه‌ای دریافت کرد که ظرف چند ماه تا سه سال پس از رستاخیز عیسی نوشته شده بود. این اعتقادنامه توسط پولس در اول قرنتیان ۱۵: ۳-۸ نیز آمده است که مرگ، دفن و ظهورهای بعدی عیسی را برای شاهدان عینی توضیح می‌دهد.

«زیرا من پیش از هر چیز، آنچه را که دریافت کرده بودم، به شما رساندم: اینکه مسیح مطابق کتاب مقدس برای گناهان ما مرد؛ و اینکه او دفن شد و اینکه در روز سوم مطابق کتاب مقدس برخاست؛ و اینکه او توسط کیفا دیده شد؛ و پس از آن توسط یازده نفر. سپس او توسط بیش از پانصد برادر به طور همزمان دیده شد که بسیاری از آنها تا به امروز باقی مانده‌اند و برخی خوابیده‌اند. پس از آن، او توسط یعقوب و سپس توسط همه رسولان دیده شد. و در آخر از همه، او توسط من نیز دیده شد، مانند کسی که قبل از موعد مقرر متولد شده است.»

اول قرنتیان ۱۵:۳-۸

پنج منبع مستقل، متی، مرقس، لوقا، یوحنا و پولس، ظهورهای متعدد عیسی پس از مرگش را شرح می‌دهند. پولس به مردم یادآوری کرد که بسیاری از شاهدان عینی رستاخیز در زمان حیات او زنده بوده‌اند.

یک فریسی یهودی به نام غمالائیل استدلال کرد که اگر پیروی از مسیح منشأ انسانی داشته باشد، شکست خواهد خورد و اگر از جانب خدا باشد، نمی‌توان جلوی آن را گرفت.

پشتیبانی از رستاخیز عیسی این واقعیت است که نیروهای مرگ و شر نتوانسته‌اند کلیسای او را نابود کنند. در متی ۱۶:۱۸ عیسی اعلام کرد: «و من به تو می‌گویم که تو پطرس هستی و بر این صخره کلیسای خود را بنا می‌کنم و ابواب جهنم بر آن استیلا نخواهند یافت.»

Today, women as primary witnesses means nothing special. Two thousand years ago women as foundational witnesses for an important historical event was highly unusual.

The reason is in the first-century Jewish and Greco-Roman legal systems the testimony of women was generally not accepted as valid evidence before a court of law.

If a person or group were creating a false story to deceive people, first-century writers would have likely identified men as the primary witness of the empty tomb. The fact four Gospel writers report women at the empty tomb is a detail that supports a historical event was recorded.​

نظریه‌ها و ادعاهای طبیعت‌گرایانه مبنی بر اینکه عیسی هرگز نمرده است، با واقعیت‌ها پشتیبانی نمی‌شوند.

ادعاهای دروغین، قدرت عیسی بر مرگ را توجیه نمی‌کنند. افراد زیادی شاهد بودند و گزارش دادند که عیسی دختر ۱۲ ساله یایروس، پسر زنی اهل نائین، لازاروس و دیگر افرادی را که مرده بودند به زندگی فانی بازگرداند. حقیقت این است که عیسی می‌توانست شخصی را به زندگی فانی احیا کند و او توانست خود را به زندگی جاودانه بازگرداند.

ادعاهای دروغین مبنی بر اینکه عیسی هرگز نمرده است، به دلایل مختلفی از جمله اینکه سربازان رومی جلادان ماهری بودند و تأیید کردند که عیسی را کشته‌اند، بی‌اساس است. علاوه بر این، مقامات رومی و یهودی، شاگردان را به دزدیدن جسد عیسی متهم کردند. این به عنوان "قانون شرمساری" شناخته می‌شود. دشمنان عیسی، مقبره خالی را در نوشته‌های یهودی مانند یشو تولدوت تأیید کردند. یشو تولدوت در حدود قرن چهارم تا پنجم به زبان آرامی نوشته شده است. این کتاب انجام اعمال ماوراءالطبیعه توسط عیسی را می‌پذیرد، اما صدها پیشگویی عهد عتیق را برای پیش‌بینی زندگی، مرگ و رستاخیز عیسی نادیده می‌گیرد (به عنوان مثال، مزمور ۳۴:۲۰ هیچ یک از استخوان‌های او شکسته نخواهد شد، اشعیا ۵۳:۹ او حقیقت را خواهد گفت، در میان جنایتکاران خواهد مرد و در مقبره یک مرد ثروتمند دفن خواهد شد، و مزمور ۱۶:۱۰ او پوسیدگی را تجربه نخواهد کرد و از مردگان زنده خواهد شد).

با متهم کردن شاگردان، مقامات رومی ادعای دروغ دیگری را روشن کردند. ادعایی مبنی بر اینکه نگهبانان به خواب رفته‌اند به این معنی است که آنها یک یا چند شاگرد را در حال بردن جسد عیسی ندیده‌اند. ادعای جسد دزدیده شده به دلایل متعدد فاقد اعتبار تاریخی است. نگهبانان رومی شیفت‌های طولانی کار نمی‌کردند و اغلب شب‌ها سه بار تعویض می‌شدند. این ادعای جسد دزدیده شده به این معنی است که یک دسته از نگهبانان رومی به خواب می‌رفتند و مجازات آن جرم سنگینی بود، باورکردنی نیست. مجازات یک نگهبان که در حین انجام یک مأموریت مهم به خواب می‌رفت، اغلب به دست سربازان دیگرش، حکم اعدام بود.

عیسی از مردگان بازگشت. عیسی بر گناه و مرگ پیروز شد. اکنون عیسی حیات جاودان را به همه کسانی که ایمان می‌آورند، هدیه می‌دهد. رستاخیز واقعی است و عیسی همان کسی است که از مرگ برخاسته است!

عیسی گفت: «من راه و راستی و حیات هستم. هیچ‌کس جز به وسیله‌ی من نزد پدر نمی‌آید.» یوحنا ۱۴:۶